| A |
ITSASO AURREAN
(1934)
ERRIMIÑA
(1939)
MONA LISA
(1961)
AMERIKARAKO BIDEAN
Bingen Ametzaga, 1941
Itsasoaren zabala,
uiñaren ondoren uiña.
Beren gaiñean, ontzi batean
eusko talde bat igeska.
Itsasoak laguntzat,
itxaropena gidari,
erri-ametsa gogo-barnean,
bidea dagigu beti.
Bakean bizi giñian,
iñorenik nai ez gendun,
norberen erri-maitetasuna
oben ba-da, gu obendun.
Gorrotoaren lan txarra!
gorriz jantzi zan Euzkadi.
Balbeak sega millaka,
millaka berriz igesi.
Txoriak dute kabia,
basabereak zuloa,
Europako erri zarrena
ona emen lur-bakoa.
Baiñan, uste-on!, anaiak,
gaiztoen gurenda, labur,
Yainkoa beti zuren-zalea,
lanen amaia daukagu ur.
Itsasuso txuri ori,
atzerantz egizu bide,
ur aundi onen beste aldean
gure erritxoak datzate.
Zoaz nerera, beratan
ene bi aurrak dituzu;
lotan ba-daude, zabiltz arduraz,
ama amets dute, ez esnatu!
Zure egoakin, goxoki,
goxoki, egiezu laztan,
mosu bat aitan, bi aman partez
begien gaiñean eman.
Iturrieta zarrean
ene amatxu ule-txuri,
aren negarrak mokoan bildu
ta itsas-gezalera yaurti.
Esan guziei laburra
degula gure urrun-aldi,
askatzearen euzki ederra
itsasertzean da agiri.
Laster, bai, denak batuta
bakean, poz eta atsegin;
buru-yabeak, Yauna goratuz
izango gera Euzkadin.
© Bingen Ametzaga
| anonimoak |
| mendeak |
| 1 |
| 15 |
| 16 |
| 17 |
| 18 |
| 19 |
| 20 |
| 21 |
| poemen aurkibide alfabetikoa |