GOIKO MAHASTIETAN
Anonimoa, XVIII-XIX. mendeak
Mertxikaren lorearen ederra!
Barrenean du hezurra gogorra.
Nik eztut maiterik
besterik alerik.
Arnoak naduka ni
Liluraturik.
Ni hilten naizenean
Ez egin nigarrik,
Ez hartu dolurik;
Bi bonbilkada arno eman buruketan,
Edan ditzadan gogoz biak zeruetan.
Txoriño bat mertxika eder horretan
Txintaz ari da umetxoak pozketan.
Nik aldiz txintarik
Ez dut nik alerik,
Arno gorriak txoilik
txintarazten dit.
Ni hilten naizenean
zahagiak osorik,
Tabernak ilunik
Izango dirade nere orapenetan,
Ni zoriz nagolarik goiko mahastietan.
| anonimoak |
| mendeak |
| 1 |
| 15 |
| 16 |
| 17 |
| 18 |
| 19 |
| 20 |
| 21 |
| poemen aurkibide alfabetikoa |