| O |
KANTUZ!
(1929-1935)
BERTSOLARI ZAPUZTUA
(1929-1935)
EURIA TA URIA
(1937)
OIALDUN ONTZIAN
Santi Onaindia, 1929-1935
Oialdun ontzian zoaz
ederrik, ene maite;
alan be, ur gaiñez berezi
ez, geiegi etzaite.
Ain urrutitik ez dakit,
ez dakit, iar izun,
nire antsiaren otsaila artzen ete daustazun.
Lar eguratsia zara
aruntz beti, bai, aruntz;
zatoz gaur, antxeta bizkor,
ni naukazun ertzeruntz.
Ez, arren, bota aingurarik,
itxi azke oialak...
Zabala dozu itxasoa,
euri antza dau goiak.
Jolasle zabiltz txairo,
baiña, eneño!, ugarriz
daukazu azpia osoz,
zu atzi nairik guztiz.
Kaio lez eda egoak,
ta erdu ur ertzera,
gozarturik egaren
zidarrezko ots leunera.
Zugatzak izarra beste
opa zaitu biotzak;
biok, bizitza abestuz,
ux daiguzan izotzak.
zatoz, bai, etzaitez muker,
zatorkit biotzera...
bi-biok bizi gaitezan
barne arnas batera.
© Santi Onaindia
| anonimoak |
| mendeak |
| 1 |
| 15 |
| 16 |
| 17 |
| 18 |
| 19 |
| 20 |
| 21 |
| poemen aurkibide alfabetikoa |