| A |
GUSTATUKO ZITZAIDAKEEN
(1985)
HOR AURKITUKO NAUZUE
(1985)
HAIZEAREN IMITAZIONEAK LAU URTAROETAN
Luigi Anselmi, 1988
Dantzari-talde, Baco'tiarrak,
naaspil zoroan zuti-baldarrak,
esku goituan ontzia ardo.
X. Lizardi
Ihintzez betetako
lili-godaletak
elkar joka
topa egiten du haizeak
udaberrian...
—Egizu zuk ere haizeak bezala—
Udan, itsas gaineko
zilarrezko uhinak
miazkatzen ditu
leunkiro,
txakur otzana,
eta behin burutik
galduz gero
jiraka hasten da,
dantza zoroan,
orbel, hondar-ale,
neska ederren gona,
paper puska hutsalen
hegoak.
—Egizu zuk ere haizeak bezala—
Albo-alboka doa
udazkenean
jenderik gabeko
zumardietan barna
eta, eskuak dar-dar,
enborretik helduz,
kopak bezalako
adar buru lerdenak
hustu egiten ditu
hostoz hosto.
—Egizu zuk ere haizeak bezala—
Ilun eta luze
da neguko gaua...
Mara-mara elurra...
Oroitezaren inguma zuriek
alferrik bilatzen dituzte
loreen kaliza hautsiak.
Elurrez ehundu
mihiseen artean
freskatzen du azkenik
haizeak ajea...
—Egizu zuk ere haizeak bezala—
_____________________________
EDAN-URRIA IZANIK
Luigi Anselmi, 2000
Edan-urria izanik ez duk inoiz
liburu, erloju edo etxeko gakorik galduko
eta atariko sarraila
nekerik gabe kausituko duk
arratsean beranduan
etxera abiatzen haizelarik...
Edan-urria izanik, ez duk egia,
zakur amorratu baten gisara,
inguruko lagunetarat huiatuko
eta, izatez, dituan
baino aise adiskide gehiago
ukanen dituk
dudarik gabe.
Edan-urria izanik
ez zaizkik inoiz ahantziko
gauak eskuzabalka barreiatzen dituen
bisaia eta izen berriak;
laztan ezti eta ele amultsuak...
ez baitituk sekula ezagutuko.
Edan-urria izanik ez haiz agian
goizaldean bihozgabetuko,
ostatuen argiak hil ondoan,
presondegi, ospitale edo kaserna
bezain hits eta itsusi,
etxeen aurpegi larderiatsuak
itzalpetik jalgitzen hasten direnean.
© Luigi Anselmi
| anonimoak |
| mendeak |
| 15 |
| 16 |
| 17 |
| 18 |
| 19 |
| 20 |
| 21 |
| poemen aurkibide alfabetikoa |