A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U V Z


armiarma

A

 

URRUNGAITZA
      (1904)

BAKAR-EGOITZA
      (1905 )

BASOTAR BATEN KANTUA
      (1911)

OZ-GIRO
(Gau iluntsu batean)

      (1912)

AMERIKA
      (1913)

AGUR, EUZKADI
      (1924)

ETXALAR
      (1928)

KAIOAK
      (1928)

KE-BELARRA
      (1928)

NERE BASETXEAN
      (1928)

IBARREKO OLA
      (1930)

HIRUROGEITA HAMASEI URTEZ
      (1945)

  literaturaren zubitegia  

 

 


Hasierako orrialdera

 

 

ZER NAI NUKEN

        Emeterio Arrese, 1928

 

 

Aldegain

 

Mendi-mendiyan etxe koxkor bat, iru-lau aritz aurrean;

lili batzuek; erletegia toki babes politean.

Atsegin-ezti gozo-gozoa bord'inguru sakonean

egarriaren asekai dagon iturritxo gardenean.

Kezka larriei ateak itxi, uxatu guzik batean,

maiztar illunik ez izan iñoiz nere biotz barrenean.

Ixil osoa. ..Iñoren zantzu gaiztorik ez beñere an,

ametsak lagun, amets egin, bai, ­amets..! mendi-magalean...

Ori nai nuke, ezer ez geigo bizi naizen bitartean.

Gero... ezurrak arri biyurtu goreneko tontorrean,

ta ni naizen au gotuts idoro oztiñ-une zabalean.

 

 

Alderantzi

 

Zori leunak alde batera utzirik bear dan bezin

igikor izan, eta jarraitzez beñere aspertu ezin.

Egiya maite, gezurra txautu, zuzeneko bidez ekin,

arnari onak sortu ditezen kezka zindoaz eregin.

Ta zerbait alper baldin badaude beren izaeraz erkin,

lasonar oien gogo muxarra beti lo egon ez dedin

esnale zorrotz eragikor dan deadar bizi bat egin.

Ori nai nuke; bar-barrenengo griña beroaz irakin,

ta nere bizitz-azken garayan ur-ertz alai batean il.

Gero... soin otza itxasoaren oziñak eraman urrin...

gezal biyurtu, ta ni yoranez ezilkor naizela jakin.

 

© Emeterio Arrese    

anonimoak

 

mendeak
15
16
17
18
19
20
21

 

poemen
aurkibide
alfabetikoa