| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | V | Z |
URRUNGAITZA
|
NERE BASETXEAN Emeterio Arrese, 1928
Amesgilien pozkai ederraz alaitu naiz bat-batean
ego-aldetik enada bi gaur etorri zaizkidanean.
Goizetik emen era gozatsu xamurrez, ixil antzean,
abegi on bat eskatzen daude txioka tellatupean.
Txori maiteak: luzaro jardun, ez ixildu, gogoz ari!
zuen txiogaz amets eginda esnatu naiz olerkari.
Egazale dan biotz arin au pizturik oso ta garbi,
goiz eder ontan egun argitzez lurtu zait oztin-txori.
Udaberriro zintzo datozkit yoan arren udazkenean,
lagun oberik arkitu ezin nere aterpe xarrean;
enada polit oiekin batez Saratxomendi gañean
burauste zakar illunik gabe bizi naiz pake-pakean.
Mendiyan iñoiz aldarte txarrik ez det izan... lasai nago,
aldi bat ezik bizitz osoa nai nuke bertan irago.
Txindiz aberats ez banaiz ere pozez nor aberatsago?
atsegiñaren ezti jatorra an bean ez, emen dago.
Elkarren etsai bizi dire-ta gauz onik ez uritarrak;
mendiyan beso zabalik daude aritz pago ta lizarrak;
iturritxoak biziro garden, eztitsu lili nabarrak,
eta goizero txioka nere teilatupeko maiztarak.
* * *
Txori maiteak: berriro jardun, ez ixildu, leyaz ari!
zuen bitartez amets eginda esnatu naiz olerkari!
© Emeterio Arrese |
|