| A |
URRUNGAITZA
(1904)
BAKAR-EGOITZA
(1905 )
OZ-GIRO
(Gau iluntsu batean)
(1912)
AMERIKA
(1913)
AGUR, EUZKADI
(1924)
ETXALAR
(1928)
KAIOAK
(1928)
KE-BELARRA
(1928)
NERE BASETXEAN
(1928)
ZER NAI NUKEN
(1928)
IBARREKO OLA
(1930)
HIRUROGEITA HAMASEI URTEZ
(1945)
BASOTAR BATEN KANTUA
Emeterio Arrese, 1911
Itsasaldeko mendi-gain au da aritz ta pagoz betea
nere jauregi basakoia ta ni naiz emengo erregea;
txakur ernai bat ondoren daukat arrotzen zanko zalea,
ori da nere lagun leiala, aizkora berriz legea.
Ni gaur bezela nere guraso zarrak len
egatz ugaria dun arrano abilen
antzera loki gabe beti -beti gailen
jaiotzetik il arte izan ziran emen.
Bear bezela gorderik zintzo aien obi zar goitua
arkaitz ondoko baso beltzian darukat bizi-Iekua;
errezago da noski tontor au indarrez neri kendua
bein izan baino len ikustia tximistaz purrukatua.
Irrintz alai eginaz udara ta negu
nere deadar otsa mendiak maite du;
ez da bere kolkoan ez da, ez, uju-ju!...
lagun detan ekaitza besterikan sartu.
Kopet ilundun arrotz ergela grina gaiztoaz panparroi
oiu t' erronkaz inoiz bezela, a, gizajoa!, betor, bai;
betor, eta naiz ondoren izan uritar beste mil' etsai
guzik batian ez dira nere erasoaren dina gai.
Betor, betor, al badu, betor onuntz gora
txakur salatia ta ni gauden basora;
baldin igoko balitz an luke lepora
jaso t' eskuban zorrotz daukatan aizkora.
Emen ez dago mendi gainean or bean ainbat azari,
emen legeak gordetzen dira zelaian ez bezin garbi;
neguak ere jazten baditu elur-lumaz txuri-txuri,
elur au bean loi biurtzen da, goi ontan berriz iturri.
Gizon argi t' aundia bere ustez izanik
zelaitarrak basoan ·al du zer egiñik?
Aritz lodi tartean inolaz oraindik
makal enborra sortzen ez det ikusi nik.
Or bealdeko gezur-zuloan dabilen etsai taldea
ezin liteke izan bein ere euskal mendien jabea;
jakin bezate, jakin arrotzak il arte beti nerea
izango dala bai, errupola! baso beltz eder maitea.
© Emeterio Arrese
| anonimoak |
| mendeak |
| 15 |
| 16 |
| 17 |
| 18 |
| 19 |
| 20 |
| 21 |
| poemen aurkibide alfabetikoa |