| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | V | Z |
BAKAR-EGOITZA
|
URRUNGAITZA Emeterio Arrese, 1904
Gau-erdiya da; ezeren otsik ez dabill nagon tokian,
itsasoa ta lurra lo daude... logiro ametsgarrian.
Amets, amets!... ez derizkiyot orain esna nagonian
bezin eztiro al nezakenik egin begiak ixtian.
Izar, illargi, aize ta beste leunkai onak batian
osatu dira maitagarrigo ezin litezken zorian.
Txori gaxo bat orla paketsu arki naizen bitartian
bere negarrak arindu naiaz nere kupitasunian
amoriozko penak kantatzen ari zait aldamenian.
Gau ixill eder zoragarriya: ain girotsu zaudenian...
zer misterio gordetzen dira zure kolko pozgarrian?
Zer dira berriz gordetzen, Jauna, zer ezkutamen aundian...
egunez baino bertago dagon zeru garbi zabalian?
Lur ontan inoiz izan nezaken aldirik egokinian,
orain, biotz ta begirakuna jasorik dauzkatanian,
oroitz ugari piztutzen dira izar txuri bakoitzian.
Izar politak, zuek zerate pozez bizi nitzanian
ikusitako argi ber-berak Euskal-errien gainian;
zuek zerate andik urruti narabilen garaian
laguntzallerik oben-obenak nere bakartasunian...
* * *
O, zenbat oroitz ernetzen diran nere biotz barrenian
inoren ots ta karrasi latzik entzuten ez dan gauian!
© Emeterio Arrese |
|